16 Eylül 2016 Cuma



    İçimizdeki sevgisizlikti bizi birbimize bağlayan. İşte böyle söyledi ve yakasını kaldırarak yağmura karıştı. Kapanmaya yüz tutmuş kapının eşiğinde, görüntüsü silikleşen ona olduğum kadar kendime de yabancıydım. 
  Yağmur damlaları, çatıdan peşpeşe atlayarak merdivene çarpıyor, kıyıda bileniyor, ardından gelenlerle çoğul ve yumuşak akıyordu. Yukardaki katı karanlığa baktım. Doygun bir bulutta sırasını bekleyen telaşlı ve öngörüsüz bir damlaydı sesim. Kendini yer çekiminin ardına dek açık, iştahlı ve doyumsuz ağzına bırakacak; upuzun yolu kısacık zamanda alarak yeri bulacak, dağılacak ve diğerlerine karışacaktı.

  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder